dinsdag 25 april 2017

Nog een reden waarom je te laag in het water ligt...

Als je geen zwemachtergrond hebt, bestaat de kans dat je ook meer of minder last hebt van lage lichaamspositie in het water en laaghangende benen: 



Dit creëert een zodanig grote weerstand, dat het werken aan het naar boven brengen van uw benen de hoogste prioriteit zou moeten hebben om uw zwemmen verder te verbeteren.

Ter vergelijking tonen we hier de ligging van de dubbele Olympische kampioene Rebecca Adlington:



De meeste mensen met laaghangende benen weten wel dat dit hun probleem is, maar als je toch niet zeker bent, check dan even hoe veel gemakkelijker je zwemt met een pull buoy of wetsuit!
Maak u geen illusies want de kans dat je een horizontale ligging zal bekomen zoals Rebecca Adlington op de foto is eerder klein, maar weet wel dat elke kleine verbetering van uw ligging een onmiddellijke impact zal hebben waardoor je sneller en gemakkelijker zal zwemmen.

Nog een reden waarom je te laag in het water ligt

Er zijn verschillende redenen voor een lage lichaamspositie in het water zoals: een zwakke of verkeerde beenbeweging, ophouden van uw adem, stijve heupbuigers,....In heel veel gevallen is een lage positie in het water een combinatie van verschillende van die factoren. Het is ook daarom dat het moeilijk is om dit op te lossen.

Maar hier is nog een reden waaraan je misschien nog niet gedacht had - niet zijwaarts maar naar boven kijken bij het ademen: 


Zwemmers die op die manier ademen hebben een redelijk lichaamspositie als ze niet ademen, maar van zodra ze gaan roteren om te ademen en hun nek ook nog eens draaien om naar boven te kijken, begint hun lichaam heel sterk te zakken:



Werk aan het zijwaarts ademen (door gebruik te maken van de boeggolf rond uw hoofd)...



...en het ademen zal veel gemakkelijker gaan en je gaat tezelfdertijd ook nog uw lichaamspositie verbeteren.

Swim Smooth!


dinsdag 18 april 2017

Het fundamenteel verband tussen glijden en een zwakke catch

Bij Swim Smooth we noemen iemand die zich volledig concentreert op het zwemmen met zo weinig mogelijk slagen per lengte een Overglider. Dit type zwemmers gelooft dat het aantal slagen per lengte een goede weergave is van hoe efficiënt hij zwemt. Vele zwemmers hebben ook geleerd dat het inbouwen van een pauze en zo ver mogelijk doorglijden, hen ook energie zal besparen.

De waarheid is echter dat deze manier van zwemmen nu net méér energie vraagt. De dichtheid van water is 800 keer hoger dan lucht en elke pauze in uw zwemmen zal er onmiddellijk voor zorgen dat er wordt afgeremd, en bij de volgende slag moet je dit dan opnieuw ophalen. Dit versnellen-vertragen-versnellen-... is helemaal geen efficiënte manier van zwemmen.


Onder water zien we dat bijna alle Overgliders hun elleboog laten zakken aan het begin van de slag en hun handpalm wijst naar voor. We noemen dit "op de rem staan":



Maar hoe komt dat in hun zwemslag terecht? Het eenvoudige antwoord zou kunnen zijn dat deze zwemmers zich zo lang mogelijk proberen te maken en deze beweging brengt hun vingers naar boven, maar er is ook nog een andere uitleg...

In de onderstaande foto kan je zien wat de positie van de hand ten opzichte van de elleboog zou moeten zijn. De elleboog is iets hoger dan de pols, de pols is iets hoger dan vingers:


Het grootste probleem bij het ontwikkelen van een goede catch techniek is om deze initiële positie te bekomen. Als dit goed onder controle is, volgt de rest meestal vanzelf. Van zodra uw hand in deze positie komt, zal het water over de rug van uw hand vloeien en de catch zal automatisch worden ingezet. Een pauze in uw slag zal niet mogelijk zijn.



De Overglider heeft dus een probleem...het water duwt hem in de positie om de catch te starten maar hij wilt dat niet. Het enige wat hij kan doen om dit process te doorbreken is om zijn pols te laten zakken en tegen het water in te duwen - dus effectief een pauze inbouwen. Natuurlijk gebeurt dit niet met de intentie om een pauze in te bouwen maar wel in een poging om "zo ver mogelijk door te glijden".

Dit fundamenteel verband tussen glijden en een zwakke catch is één van de belangrijkste redenen waarom je NOOIT een glijfase moet inbouwen in uw zwemmen (en al zeker niet als je pas begint te zwemmen). Gebruik uw volledige bewegingsvrijheid om alles vloeiend en constant te laten verlopen.


Elite zwemmers


In onze blog "Als Katie Ledecky niet glijdt...waarom jij dan wel?" hebben we al besproken hoe je het glijden kan meten, en hebben we gezien dat er bij de elite zwemmers een heel miniem tijdsverschil (minden dan 0.2 seconden) zit tussen het eindigen van een slag en het beginnen van een nieuwe slag.
Als je die elite zwemmers bekijkt, dan lijkt het dat ze toch glijden, maar dit is enkel een optische illusie. In werkelijkheid gaan ze naadloos over van de ene slag in de andere zonder enige vorm van pauze.

Ian Thorpe schreef ooit in zijn biografie This Is Me dat hij ongeveer 32 slagen nodig had voor 50m. Dat is een enorm lange slag, maar hij kon dat zelfs reduceren tot 24 slagen per 50m. Maar hij wilde dat niet doen, omdat dit veel minder efficiënt aanvoelde. Dus zelfs de grote Ian Thorpe koos er voor om niet voor het laagste aantal slagen te gaan, maar voor het meest efficiënte. Dat toont nog maar eens aan dat zwemmen niet gaat over "met zo weinig mogelijk slagen zwemmen", maar wel over "efficiënt zwemmen met een goede techniek en ritme".


De Overglider genezen


Als je zelf een Overglider bent maar je slaagt er maar niet in om die pauze uit uw zwemslag te halen, zul je nu misschien begrijpen waarom. Het is belangrijk om weten dat het nu niet de bedoeling is om zomaar uw armen sneller te laten ronddraaien want uw handpositie zal je nog steeds doen afremmen en die snellere frequentie zal heel moeilijk zijn. In plaats daarvan, werk aan uw techniek om in positie 1 van hierboven te komen. Deze positie zal onmiddellijk uw slagfrequentie wat doen stijgen en je zal direct sneller en efficiënter zwemmen.

Hoe snel kan het gaan?



Tijdens onze voorbije Swim Smooth trainingsstage in Lanzarote hadden we een dame die dit probleem had. Dit kon heel mooi worden vastgelegd op de video beelden waardoor we dit probleem heel efficiënt konden gaan aanpakken. Aan de linkerkant zie je een beeld van de eerste video opname en aan de rechterkant zie je een nieuwe opname op het einde van de stage. Het is nog steeds niet 100% perfect maar we stellen in 1 week tijd toch al een enorme verbetering vast!




Weet je ook niet goed waar te beginnen? Kom naar onze video analyse en correctie sessie en we bepalen voor jou uw prioriteiten en stippelen een traject uit om uw grootste problemen aan te pakken. In Mei en Juni zijn er nog wat plaatsen vrij.
Check onze website en reserveer uw plaats voor een video analyse


Swim Smooth!

dinsdag 11 april 2017

Vingers helemaal dicht of toch een beetje open...

Na een onderbreking van 2 weken door ons, overigens heel succesvol, Swim Smooth trainingskamp in Sands Beach Lanzarote, zijn we hier terug met onze wekelijkse blog.

Ook tijdens het kamp kreeg ik de vraag van een zwemster of we nu de vingers volledig dicht of nu toch een beetje open moesten houden. Deze vraag kwamen waarschijnlijk naar boven naar aanleiding van een recente studie die eind vorig jaar in Nederland werd uitgevoerd op elite zwemmers(1) en wat media aandacht kreeg.

Kijk naar deze 2 foto's van Michael Phelps (links) en Ian Thorpe (rechts), twee van de allerbeste zwemmers. Hoe houden zij hun vingers? 



Als je zegt: "lichtjes open", ben je daar zeker van? Wat met hun andere hand?

Heel wat elite zwemmers houden hun vingers lichtjes open aan het begin van de slag als hun hand het water in gaat, maar brengen hun vingers tegen elkaar van zodra ze de catch starten en het water naar achter beginnen te duwen. Als er al ruimte is tussen de vingers, dan zal dit echt heel miniem zijn.

Misschien werd je al verteld om uw vingers lichtjes open te houden om het oppervlak van uw hand iets te vergroten en uw hand wat te ontspannen, maar met deze close-up video's van de elite zwemmers zien we echt wat er onder water gebeurt. Het gevaar bestaat dat, als je uw vingers wat open probeert te houden, je deze te ver open houdt en je een omgekeerd effect hebt en net uw watergevoel zal verminderen. 
De geciteerde studie toont trouwens aan dat er pas een optimaal effect is als de vingers met een hoek van 10° zijn gespreid.

De duim

Een uitzondering is de positie van de duim, die bij heel wat elite zwemmers wat open staat tijdens de catch. Hier zien we de Australische Olympische zwemmer Jono Van Hazel die dit doet:



De grote Alexandar Popov hield zijn duim in ongeveer dezelfde positie:



Dubbele Olympische kampioene Rebecca Adlington hield haar duim tegen haar hand:


Wat moeilijk te zien, maar ook Katie Ledecky hield haar duim tegen haar hand tijdens de voorbije Olympische Spelen:



Wat moet jij nu doen? Tenzij je een elite triatleet en/of zwemmer bent, zouden we toch aanraden om uw vingers licht tegen elkaar te houden en meer te focussen op de aspecten van uw techniek waar je nog veel progressie kan uit halen. Als je niet tot de elite categorie behoort, dan zullen er zeker nog voldoende aspecten zijn, net als conditie en open water technieken waar je nog kan aan werken. 

Dit wil daarom niet zeggen dat we deze studie helemaal naast ons neer moeten leggen, en als je al de perfecte techniek hebt en je bent op zoek naar de laatste procentjes, dan is het heel zeker de moeite om dit studieverslag(1) eens te lezen.

Moet je uw duim uitstrekken zoals op de foto? Hier raden we aan om te doen wat voor jou het beste en meest natuurlijk aanvoelt. Sommige mensen hebben een beter gevoel met de uitgestrekte duim, terwijl anderen dat helemaal niet hebben. Het is heel goed mogelijk dat je nu al de meest natuurlijke positie vasthebt en je dus helemaal niets moet veranderen.

Swim Smooth!

(1). van Houwelingen, Josje, et al. "The effect of finger spreading on drag of the hand in human swimming." arXiv preprint arXiv:1611.08578 (2016).